Vereniging in de schijnwerpers: OVC’26 verbindt culturen, generaties en mensen

Jan loopt inmiddels al meer dan vijftig jaar rond in het Tilburgse verenigingsleven. Zijn roots liggen bij Ons Vios, een club waar hij als leider, trainer en bestuurslid actief was. “Ons Vios was echt één grote familie,” vertelt hij. “Oudere leden kwamen kaarten in de kantine, jeugd en senioren kenden elkaar en je nam vaak je hele familie mee naar de club. Dat gevoel van saamhorigheid wilden we ook terug laten komen bij OVC.” 

Dat familiegevoel vormt nog altijd de basis van de vereniging die dit jaar haar 100-jarige jubileum groots vierde. Sinds de fusie in 2016, waarbij Ons Vios onderdeel werd van OVC’26, heeft de club veel ontwikkelingen doorgemaakt. Jan besloot na lang nadenken een rol in het jeugdbestuur op zich te nemen. Een beslissing waar hij nog altijd veel energie uit haalt. “Ik ben vier avonden per week op de club te vinden en op zaterdag begin ik vaak al om zeven uur ’s ochtends. Dan ben ik pas aan het einde van de middag of begin van de avond weer thuis.” 

Persoonlijk contact als sleutel 

OVC telt ongeveer 300 jeugdleden en kent een enorme diversiteit. Volgens Jan zijn er binnen de vereniging inmiddels zo’n 59 verschillende nationaliteiten en culturele achtergronden vertegenwoordigd. “Dat brengt uitdagingen met zich mee, maar vooral ook veel moois,” zegt hij. “Iedereen is welkom, maar we hebben wel duidelijke afspraken. Die gelden voor iedereen. Door veel met mensen te praten en contact te maken, voorkom je veel problemen.” 

Persoonlijk contact is volgens Jan dé reden dat het OVC’26 lukt om al deze verschillende culturen samen te brengen en club succesvol te laten draaien. “Vroeger zei ik al: bellen is sneller. Je kunt veel regelen via berichten, maar een gesprek werkt vaak beter. We proberen iedereen te zien en te horen.” Samen met jeugdbestuurder Gijs vormt hij daarin een zichtbaar duo binnen de vereniging. “Wij stellen ons heel open op. Iedereen kan bij ons terecht. Dat heeft zich inmiddels door de hele club verspreid.” 

Van verschillende culturen naar één club 

Waar vroeger vooral Nederlandse trainers actief waren, weerspiegelt het trainerskorps tegenwoordig veel beter de samenstelling van de vereniging. Dat is niet vanzelf gegaan. “Op een bepaald moment heeft een Turkse moeder geholpen om meer trainers betrokken te krijgen. Inmiddels hebben we trainers met allerlei verschillende achtergronden. Dat maakt de club sterker.” 

Ook buiten het voetbal zoekt OVC naar manieren om mensen met elkaar te verbinden. Een mooi voorbeeld is de jaarlijkse seizoensafsluiting waarbij leden gerechten uit hun eigen land klaarmaken. “Dat is prachtig om te zien,” vertelt Jan enthousiast. “Mensen leren elkaar kennen door samen te eten. Tijdens onze seizoensafsluiting hangen de vlaggen van alle landen die binnen de club vertegenwoordigd zijn. Dat laat zien hoe divers we zijn, maar vooral dat we één vereniging vormen.” 

Oog voor mensen 

Bij OVC gaat het niet alleen om voetbal. De club probeert ook een rol te spelen wanneer gezinnen ondersteuning nodig hebben. “We helpen ouders bijvoorbeeld met de Meedoenregeling of Stichting Leergeld als dat nodig is,” legt Jan uit. “Soms weten mensen niet welke mogelijkheden er zijn. Dan proberen wij ze op weg te helpen. Het gaat om oprechte betrokkenheid.” 

Dat geldt ook voor praktische zaken. Zo wordt er tijdens activiteiten rekening gehouden met verschillende wensen en achtergronden. Bij evenementen zijn er altijd halal-opties beschikbaar en ook de populaire soepavonden worden daarop afgestemd. 

Uitdagingen 

Hoewel OVC’26 veel positieve ontwikkelingen kent, blijft het vinden van vrijwilligers een uitdaging. “Toch proberen we altijd in oplossingen te denken. Dat zit in het DNA van de vereniging. Ons kent ons, alles kan, niets moet. We willen dat mensen vrienden maken en zich thuis voelen.” 

Die aanpak heeft de club veel gebracht. Soms betekent dat ook moeilijke keuzes maken. In het verleden moesten een aantal leden die voor te veel overlast zorgden afscheid nemen van de vereniging. “We willen een veilige en prettige omgeving voor iedereen. Daar horen soms duidelijke keuzes bij.” 

Een plek voor iedereen 

Als Jan moet samenvatten waar OVC’26 voor staat, hoeft hij niet lang na te denken. “Hier mag iedereen komen. Kinderen mogen altijd een balletje trappen. Maar we proberen nooit dingen te beloven die we misschien niet waar kunnen maken. Ik zeg liever: we gaan ons best doen. Als je iets belooft, moet je het ook nakomen.” 

Die nuchtere houding, gecombineerd met een groot hart voor mensen, maakt OVC’26 tot een vereniging waar voetbal veel meer is dan een sport. Het is een ontmoetingsplek waar culturen samenkomen, waar vrijwilligers het verschil maken en waar iedereen welkom is om mee te doen. Precies zoals Jan het graag ziet: één club, met ruimte voor iedereen.